VALKYRIES

De onorthodoxe denktank voor de moderne oorlogsvoering.

Uncategorized

De bokser en de straatvechter.

De bokser beoefent zijn sport al jaren, hij wordt bijgestaan door een team van managers en trainers die hem begeleiden in zijn topsport. Zo nu en dan bokst hij een wedstrijd om zijn fans tevreden te houden. De bokser en zijn team zijn namelijk afhankelijk van de inkomsten die deze wedstrijden genereren. Helaas moet het team constateren dat er steeds minder geld binnenkomt doordat de fans het steeds vaker laten afweten. Hierdoor ontstaan er financiële tekorten waardoor de bokser niet meer optimaal kan trainen voor het niveau wat het team ambieert. Doordat hij degene is die in de ring staat vangt hij de meeste klappen op; het team van managers heeft hier veel minder last van en heeft geen weet van wat de bokser daadwerkelijk ervaart in de ring. Uiteindelijk beseft het management team dat het beter is om een klasse lager te gaan vechten, zo behaalt de bokser mogelijk toch nog wat overwinningen waardoor de managers elkaar de schouderklopjes kunnen geven.

Doordat de bokser een klasse lager gaat vechten komt hij andere tegenstanders tegen. Deze tegenstanders zijn anders dan hij en zijn team gewend zijn. Deze jongens zijn een stuk harder, hebben leren vechten op straat en in kroegen. Geen luxe sportscholen met kledingvoorschriften en ander soort regeltjes; zij komen uit de krochten van de samenleving. Het eerste gevecht tussen de bokser en de straatvechter wordt een feit. Het gaat plaats vinden in een louche tent die bekend staat om zijn ruige bezoekers, een tent die nog ouderwets blauw staat van de rook.

Het gevecht.

De bokser en de straatvechter staren, vanuit hun hoeken, elkaar aan. Zodra de bel gaat vliegen de twee vechters elkaar aan. De bokser focust op zijn bokstechnieken die hem in al die voorgaande jaren zijn aangeleerd. De straatvechter daarentegen gebruikt elke techniek die hij kent. Ofschoon de bokser veel sterker lijkt, heeft hij veel moeite met zijn tegenstander. Keer op keer ontwijkt de straatvechter de bombardementen aan stoten. Elke keer als de bokser zijn tegenstander in de hoek probeert vast te zetten, ontsnapt de vechter hieraan en verschijnt hij weer van achteren. De straatvechter slaat niet hard, maar wel veel en snel, hetgeen de bokser niet ten goede komt. Een ander probleem is dat de vechter vals speelt, hij houdt zich niet aan de regels van het boksen: bij het clinchen bijt hij, deelt kopstoten uit, slaat in het kruis. De scheidsrechter ziet niks, kijkt de andere kant op. De bokser protesteert bij zijn trainers, hij geeft aan niet langer op deze manier te willen vechten maar vindt geen gehoor. De trainers en managers blijven erbij dat de bokser zich aan de regels dient te houden, ze zijn te bang voor imagoschade als hun bokser de regels overschrijdt.

Na de zoveelste ronde zakt de bokser door de knieën. Zijn gezicht is zwaar toegetakeld door de vele kopstoten en beten die hij heeft moeten incasseren. Zijn tegenstander ziet hij juichen. Diens fans juichen terug. Zij hebben gewonnen, de vreemde mensen uit de andere wereld. Bedroefd en zwaar toegetakeld verlaat de bokser de ring. Hij is verslagen, niet omdat de tegenstander beter was, maar omdat die op een andere manier vocht, smerig en zonder regels, respectloos. Hadden zijn managers zich aangepast aan deze nieuwe manier van boksen, dan had hij zeker gewonnen. Maar helaas…..de fatsoenlijke bokser heeft verloren van de ordinaire straatvechter, samen met zijn fans.

  1. Vechten om te overleven is geen kwestie van fatsoen, het is een kwestie van winnen. Hoe is iets voor achteraf, als die behoefte er dan nog is om te gaan evalueren en te oordelen. Enkel de persoon doe vecht heeft het recht een oordeel over zijn of haar daden te vellen, want hij of zij zal met zichzelf moeten leven, een leven lang.
    Daarom is vechten geen sport, maar een noodzaak. Wie vechten als sport ziet heeft zelf nooit pijn ervaren of mist zelfrespect en denkt dat door pijn te krijgen.

    Onze overheid verbied het de burgers zichzelf te wapenen, op straffe van hoge boetes en gevangenisstraf. Maar is het niet meer dan normaal dat je jezelf verdedigd?
    Je hebt wel een helm en werkschoenen, handschoenen en een veiligheidsbril zodat je tijdens je werk beschermd bent tegen verwondingen, maar bescherming tegen verkrachters, overvallers of mensen die geweld tegen jou persoon willen gebruiken/ jou willen doden, daar mag je jezelf niet tegen beschermen. Is dat niet krom?

    De staat is het monopolie op geweld al lang kwijt, enkel het geweld tegen eigen burgers die wel een moraal hebben schijnt nog voor de staat te werken.
    Met het importeren van horden afrikanen, arabieren cq moslims komt geweld mee, voor deze groepen is het normaal. Geweld is de weg naar het krijgen van wat men wil, gelegitimeerd tegen ons ongelovige Europeanen, omdat hun “geloof” dat goedkeurd en aanmoedigd.

    Die bokser in het verhaal is gedoemd onder te gaan, of hij zal zijn door anderen opgelegde en gemaakte regels moeten weggooien en zelf moeten gaan denken. Dan heeft hij een kans. Zoiets noem je vrijheid, zelf keuzes maken zonder regels van anderen.

    De tijd van beschaving is voorbij, met dank aan opeenvolgende nationale en Europeese politici.

    Vrijheid, leven met wederzijds respect zal niet meer mogelijk zijn. Respect is namelijk een begrip dat door anderen gezien word als het recht vannde sterkste,mnet aal vriendelijkheid en behulpzaam zijn als zwakheid worden gezien. En zwakte is een reden om iets als prooi te zien….

Geef uw mening

Thema door Anders Norén

%d bloggers liken dit: