VALKYRIES

De onorthodoxe denktank voor de moderne oorlogsvoering.

Uncategorized

Turkije verwijdert zich verder van het westen met Russische wapendeal

Gisteren meldde persbureau Reuters dat Turkije een grote wapendeal met Rusland gesloten had. Daarmee verwijdert het land zich opnieuw verder van het NATO-bondgenootschap, aangezien deze wapens niet in NATO-systemen kunnen worden geïntegreerd.

De Russische S400-luchtafweerraketten zijn – naar verluidt – beter dan wat het westen op dit gebied bezit. Tot nog toe werden ze niet aan andere landen verkocht en bleven ze exclusief behouden voor het Russische leger. Maar er wordt gewerkt aan opvolgers die nóg meer kunnen, dus het is marketingtechnisch gezien nu het beste moment deze wapens op de internationale markten te gaan slijten. Dat de USA zich na Russische dreigementen boven Syrië uitermate koest hield was de beste reclame denkbaar, en dat Turkije nu als eerste land toe hapt is ook veelzeggend.

Tegen wie zou Turkije die wapens willen inzetten? Dit is zeer geavanceerd materieel, waarmee grote gebieden vanuit een centraal punt kunnen worden beveiligd tegen aanvallen met heel moderne aanvallen. En wie, afgezien van Rusland – de verkoper – en China – te ver weg – beschikken over dergelijke moderne luchtmachten dat het de moeite lonen kan de S400 aan te schaffen? NATO, Israël en de USA. Die paar F16’s die een aantal Golfstaten bezitten zijn niet helemaal serieus te nemen, want daar ontbreekt het aan infrastructuur om ooit een serieuze bedreiging voor Turkije te zijn.

Formeel is Israël geen onderdeel van de NATO – stel u het gegil van antisemitisch links eens voor als het land de NATO binnen zou worden geloodst! Maar in de praktijk is Israël via haar bondgenootschap met de USA wel degelijk een belangrijke partner van het westen en de NATO. En vanuit het zuidelijke puntje van Turkije zou dat land in staat zijn het luchtruim boven Libanon voortaan te controleren.

En dan is er nog het puntje dat Turkije al enige tijd aanstalten lijkt te maken met een annexatiepoging van delen van Syrië, speciaal die gebieden waarin Koerdische onafhankelijkheidsstrijders door de Amerikanen worden gesteund. Nu belegeren de ze Raqqa (IS), maar Turkije vreest dat een onafhankelijke Koerdische staat na de val van Raqqa dichter bij zou kunnen zijn dan men wenselijk acht. Dat zal het land nooit toestaan als het het tegenhouden kan. En met deze wapens zou het in staat zijn de USA op afstand te houden terwijl het land die potentiële Koerdische staat om zeep helpt en annexeert.

Het voorkomen van een vrij Koerdistan staat in de Turkse politieke beleving hoger genoteerd dan het belang van het bondgenootschap met USA en EU. Zeker nu Erdogan steeds openlijker de islamitische kaart speelt en het land zich van de EU af keert, moeten nieuwe avonturen in het Midden Oosten niet worden uitgesloten. De wereld wordt hiermee opnieuw een stuk ingewikkelder, en de gevolgen van de Syrische burgeroorlog hebben een grote verschuiving in het lokale machtsevenwicht gecreëerd die niemand lijkt te hebben voorzien.

Dit bericht verscheen eerder op verenoflood

  1. Beschouwer

    Maken die Turken niet al lang in licentie wapens ?

  2. J.D.

    Goed artikel en bijzonder.
    De enige straaljager die de Turken neerschoten was een Rus. Dus waarom levert Rusland nog betere luchtafweer aan hen? Blijkbaar omdat zij Turkije zijn gaan vertrouwen? Of is dit een strategie tegen Iran/Syrie/hezbollah om Turkije niet te laten verzwakken en zo aan beide partijen te leveren?

    Eerder dacht ik bij de knieval van Turkije voor Rusland met de verontschuldigingen dat dit niet lang stand zou houden. Ik gaf het hooguit 4 jaar. Al kan in de komende decennia natuurlijk genoeg gebeuren.

  3. De NATO had schurkije allang eruit moeten knikkeren voor het schenden van zijn eigen club regels met handen en voeten,dit zegt genoeg over het jarenlange ruggengraatloze besluiteloosheidvorming.

  4. John Peters

    Riskante zet toch van de Russen. Ik begrijp het wel, want geostrategisch is het flinke klap in het gezicht van de Amerikanen. Maar wat gaat die Turk ermee doen, vraag ik me af….

    Van de andere kant denk ik niet dat die Russen helemaal achterlijk zijn, en dat ze die Turken hebben verteld vooral geen Ottomaanse expansie te ambiëren. Ze zullen Iran toch ook niet als bondgenoot willen verliezen. Daarnaast zijn die Iranezen niet te onderschatten.

    Ik geef ze het voordeel van de twijfel met deze zet. Maar blijf het moelijk vinden.

Geef uw mening

Thema door Anders Norén

%d bloggers liken dit: